An essential reading list for Hindus

Background note

I was asked to create a sort of “essential reading” by multiple compatriots so I put the following together. In my experience the modern Hindus are rather lazy and disinclined to read anything unless it is something along the lines of “One Night in a Call Center”. Therefore I limited the list to what I felt was essential reading material keeping in mind the current situation that we Hindus face. In addition, I assume some familiarity with basic texts such as Ramayana, and thus did not include them. My Hindi is rather middling and certainly not good enough to read books, so while I am sure there are many good books in Hindi, I am not a proficient Hindi reader. I can read, write, and speak Telugu fluently, so perhaps I may make a separate post later on for Telugu readers with books of interest I came across.

In this list I have tried to cover a range of books and articles on different subjects which I felt were essential reading for Hindus and may help our continued existence as a civilization. Readers may also note the books on China and Japan which are important civilizations for Hindus to understand, especially with the current rise of the Han empire with global ambitions. Particular attention must be paid to the “Anti Foreignism…” book by Bob Tadashi Wakabayashi because it contains a full translation of the great Japanese thinker Aizawa Seishisai’s Shinron (New Theses) which in my view must be compulsory reading for the navel gazing Hindu elite alongside our own classics.

If the books/articles are available online even partly, I provided links.


How the World Works by James Fallows

Bad Samaritans by Ha Joon Chang

How Rich nations got Rich Essays in the History of Economic Policy by Erik S. Reinert

National System of Political Economy by Friedrich List

Report on Manufactures by Alexander Hamilton


Arthashastra by Kautilya

The Shukraniti (Original Sanskrit Text with English Translation, Index of Verses, Sanskrit Word Index and Notes)

Mahabharata (attention must be paid to the shAnti parvan where the grandsire expounds on rAjanIti)

Anti-Foreignism and Western Learning in Early Modern Japan The New Theses of 1825 by Bob Tadashi Wakabayashi

Fully available at:

Jimusaku by Aizawa Seishisai, translated by Donald Keene

The Book of Lord Shang

The Republic by Plato

On The Commonwealth by Marcus Tullius Cicero

The Ajnapatra or Royal Edict – Relating to the Principles of Maratha State Policy by S. V. Puntambekar

China’s Legalists: The Earliest Totalitarians and Their Art of Ruling By Zhengyuan Fu

Autocratic Tradition and Chinese Politics By Zhengyuan Fu

The Muqaddimah by ibn Khaldun Translated by Franz Rosenthal


Peter the Great by Robert K. Massie

New History of the Marathas in 3 Volumes by GS Sardesai

The Anglo-Maratha Campaigns and the Contest for India: The Struggle for Control of the South Asian Military Economy by Randolf G. S. Cooper

The Secret History of the Mongols

The Decline of the West by Oswald Spengler

“Rulers Ruled By Women” An Economic Analysis of the Rise and Fall of Women’s Rights in Ancient Sparta by Robert K. Fleck


Shall the Religious Inherit the Earth?: Demography and Politics in the Twenty-first Century by Eric Kaufmann

In addition to this we suggest going through the work of Michael Blume here:




Muslim Separatism: Causes and Consequences by Sita Ram Goel

Jesus Christ – An Artifice for Aggression by Sita Ram Goel

Understanding Islam through Hadis Religious Faith or Fanaticism? by Ram Swarup

The Passion of the Greeks: Christianity and the Rape of the Hellenes by Evaggelos G. Vallianatos

The Word as Revelation: Names of Gods by Ram Swarup

Moses the Egyptian: The Memory of Egypt in Western Monotheism By Jan Assmann

The Price of Monotheism by Jan Assmann


Hindu Law: Beyond Tradition and Modernity by Werner Menski

Comparative Law in a Global Context: The Legal Systems of Asia and Africa by Werner Menski

History of Dharmashastras by PV Kane


The War Against Human Nature II: Gender Studies by Frank Salter

Sex and culture by J. D. Unwin (with particular attention to Chapter 5)

On Human Nature by EO Wilson

ఆరవీడు వీరుడు సోమదేవుడు – హిందువుల స్వాతంత్ర్య పోరాటం

ఆరవీడు వీరుడు సోమదేవుడు – హిందువుల స్వాతంత్ర్య పోరాటం

1326 ప్రాంతంలో కంపిలదేవ రాజు పరిపాలిస్తున్న కంపిలి రాజ్యంపై జీహాద్ యుద్ధం చేయడానికి ముహమ్మద్ ఇబ్న్ తుగ్లక్ తన ఇద్దరు తురుష్క ఘాజీలైన మాలిక్ జాద మరియు మజీర్ అబు రజాలను దండయాత్రకు పంపాడు. మాలిక్ జాద గుజరాత్ నుండి తెచ్చుకున్న తన సైన్యాలతో మరియు మజిర్ అబు రజా దేవగిరి నుండి తెచ్చుకున్న తన సైన్యాలతో కంపిలి పై దాడికి దిగారు. కంపిలి దేవరాజు మరియు ఆయన కుమారుడు, తమ సైన్యాధ్యక్షులు హరిహరరాయలు,బుక్కరాయలు మరియు తమ సోదరులు, సామంతులతో కూడిన సైన్యంతో ఇస్లామిక్ సైన్యాలను అడ్డుకోవడానికి తన బలమైన కోట కుమ్మట నుండి సాహసోపేతమైన పోరాటం జరిపారు. హిందూ సైన్యాలు రెండుసార్లు తుగ్లక్ సైన్యాలను తిప్పికొట్టాయి. కాని మూడవ పర్యాయం తుగ్లక్ సైన్యాల ముట్టడి సుదీర్ఘంగా కొనసాగడం వలన హిందువుల వద్ద ఉన్న వనరులు తరిగిపోయి వారు తమ కోటని వదిలిపెట్టారు. ఆ తర్వాత హొసదుర్గ కోట నుండి వారు తమ పోరాటాన్ని కొనసాగించారు. కాని హొసదుర్గ కోటలో కూడ తగినన్ని వనరులు లేకపోవడం వలన హిందువులు తుగ్లక్ సైన్యాలతో ముఖాముఖి తేల్చుకోవలసి వచ్చింది. ఆ యుద్ధంలో కంపిలిదేవ రాజ మరియు అతని పుత్రుడు హతమార్చబడటంతో పాటు హరిహర మరియు బుక్కరాయలు తుగ్లక్ సైన్యాలకు పట్టుబడి ఢిల్లీ చెరసాలకు పంపబడ్డారు. ప్రజలను భయభ్రాంతులను చేయడానికి గడ్డిని కూర్చిన కంపిలిదేవ రాజు తలను బహిరంగంగా ఊరేగించారు. ఈ సమయంలోనే మాలిక్ జాద తన సైన్యాలతో వీరభల్లాల పరిపాలిస్తున్న హోయసల రాజ్యంపై దండయాత్రకు వెళితే పూనే దగ్గర్లోని కోహ్లీ ప్రాంతాలను తుగ్లక్ ధ్వంసం చేశాడు. ఆ తర్వాత కర్నూలు, అనెగొంది, రాయచూరు మరియు ముద్గల్ ప్రాంతాల మీద జీహాద్ చేయడానికి మాలిక్ ముహమ్మద్ని పంపాడు తుగ్లక్. ఘాజీ ఈ ప్రాంతాలను పట్టుకున్న తర్వాత అక్కడి హిందూ ప్రజలు విచ్చలవిడి ఊచకోతకు గురయ్యారు.

మాలిక్ దండయాత్ర సందర్భంగా జరిగిన అఘాయిత్యాల గురించి విలాస రాగి శాసనం కళ్ళకు కట్టినట్లు ఇలా చెప్పింది :

” ధనం కోసం పలువిధాలుగా గృహస్థులు పీడించబడ్డారు. తురుష్క భూతాలను చూచినంతనే కొందరు తమ ప్రాణాలను వదిలివేసిరి. తమ యఙ్ఞయాగాదులను, పూజలను బ్రాహ్మణులు నిర్వహించలేకపోయారు. దేవాలయాలు కూల్చివేయబడ్డాయి. విగ్రహాలు అపచారానికి గురయ్యి ధ్వంసం చేయబడ్డాయి. అనేక సంవత్సరాలుగా విద్వాంసులైన బ్రాహ్మణుల ఏలుబడిలో ఉన్న అగ్రహారాలు చేదాటిపోయాయి. పండిన పంట తమ చేతికి రాకుండా బలవంతంగా తరలిపోవడంతో ధనికులైనా,పేదలైనా రైతులంతా కష్టాల పాలయ్యారు. ఈ విపత్తు కాలంలో ప్రజలెవ్వరూ తమ భార్యలను గాని, తమ ధనాన్ని గాని మరియు ఇతర భౌతిక వస్తువులనుగాని తమవిగా భావించలేదు. మద్యపానం చేస్తూ, గోమాంసం తింటూ, స్త్రీలను చెరబడుతూ మరియు బ్రాహ్మణులను చంపుతూ దుర్మార్గులైన మహమ్మదీయులు కోలాహలంగా గడిపారు. ఇటువంటి విపత్తులో ఈ జీవ ప్రపంచం ఎలా మనగలదు? కలలోనైనా తమను కాపాడు ఆపద్భాంధవుడిని ఊహించలేక రాక్షసుల వంటి తురుష్క సురత్రాణ సైన్యం చేత ఈ విధముగా హింసింపబడిన తెలుగు నేల బడబాగ్ని చేత చుట్టుముట్టబడిన అరణ్యమువలే ఉండినది”

ఇటువంటి కఠినమైన పరిస్థితులలో అంధ్ర దేశం యొక్క తూర్పు మధ్యభాగములో శూద్రుల నాయకత్వంలో ఒక గొప్ప స్వాతంత్ర్య పోరాటం మొదలైంది. శూద్ర వీరులైన ప్రోలయ నాయకుడు, కాపయ నాయకుడు మరియు ప్రోలయ వేమారెడ్డి హిందువుల ప్రతిఘటన పోరాట బాధ్యతను తీసుకున్నారు. కాని పశ్చిమ తెలుగు నేల మరియు పొరుగు కర్ణాటక ప్రాంతంలో ఈ పోరాట గౌరవాన్ని శూరుడైన సోమదేవుడు చేపట్టాడు. గొంకల దేవి మరియు పిన్నయ్యల కుమారుడైన సోమదేవుడు తాను ఒకటవ పులకేశి యొక్క పురాతన చాళుక్య క్షత్రీయ వంశానికి చెందిన వాడిగా చెప్పుకున్నాడు. వీరి వంశావళి నుండి కొన్ని విషయాలను మనం గ్ర్రహించవచ్చు. క్రీ.శ 500 నాటి వీరి వంశ పురాణం ప్రకారం విస్తృతంగా పరిపాలించగల, గొప్ప యఙ్ఞాలు నిర్వహించగల మరియు భూమిని రక్షించగల సుదీర్ఘ వంశావళిని దేవుడైన కార్తికేయుడు వీరికి వరంగా ఇచ్చాడు. వారి పరిపాలన ఉచ్చస్థితిని దాటిన తర్వాతి కాలంలో చాళుక్యులు అనేక భిన్న వంశాలుగా విడిపోయి భారతదేశమంతటా పరిపాలించారు. వీరి ఉత్తర ప్రాంతపు వంశ శాఖ సోలంకి రాజపుత్ర వంశస్థులుగా రాజస్థాన్ మరియు మధ్య ప్రదేశ్ ప్రాంతాలను పరిపాలించారు. ఫశ్చిమ శాఖలో ప్రధాన వంశం గుజరాత్ ప్రాంతాన్ని పరిపాలించగా, ఇంకో చిన్న శాఖ కల్యాన్ మరియు కొంకణ్ ప్రాంతాలను పరిపాలించారు. వాతాపి రెండవ పులకేశి చిన్న సోదరుడైన విష్ణువర్ధనుడి నుండి తూర్పు శాఖ పుట్టింది. వాస్తవానికి ప్రధాన సైనిక కేంద్రమైన సతార(ఆధునిక మహారాష్ట్ర; సతారా శాసనం) వద్దనున్న సైన్యానికి విష్ణువర్ధనుడు సైన్యాధిపతి. పల్లవులతో జరిగిన యుద్ధ సమయంలో వాంగీపురానికి పంపబడిన అతడు రాజప్రతినిధిగా అక్కడి నుండి పాలన కొనసాగించాడు. తర్వాతి కాలంలో చోళులతో కలిసిపోయిన ఈ తూర్పు చాళుక్యులు తెలుగు నేలను పరిపాలించిన చాళుక్య-చోళులుగా రూపాంతరం చెందారు. కాని కాకతీయుల ఉత్థానంతో చాళుక్యుల ప్రభ తగ్గిపోయి స్థానిక దండనాయకుల స్థాయికి చేరిపోయారు. ఆ స్థానిక దండనాయకుల వంశం నుండి సోమదేవుడు ఉధ్బవించాడు.

తెనాలి అగస్త్యేస్వర ఆలయ శాసనం ప్రకారం ఓరుగల్లు ప్రతాపరుద్రుని కింద ప్రముఖ దండనాయకులుగా సోమదేవుని వంశస్థులు ఉండేవారు. తాను యువకుడిగా ఉన్నపుడు కాకతీయుల పతనాన్ని మరియు తదనంతరం మహమ్మదీయుల చేత ఆ ప్రాంతంలో జరిగిన విధ్వంసాన్ని కళ్ళారా చూసిన సోమదేవుడు తన పురాతన క్షత్రీయ వంశం పేరును నిలబెట్టేలా జీవించాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. మాలిక్ ముహమ్మద్ మీద పోరాడటానికి తన సైన్యంతో పాటు రాయలసీమ హిందువులను సమీకరించిన సోమదేవుడు 6000 సంఖ్య గల బలమైన అశ్విక దళాన్ని ఏర్పర్చగలిగాడు. కృష్ణా, తుంగభద్ర నదుల మధ్యన ఉన్న ప్రాంతంలో ముస్లింలు పట్టు సాధించడానికి కారణమైన కోటల వరుస మీద ఆకస్మిక దాడులు చేయడం ద్వారా 1331లో  సోమదేవుడు స్వాతంత్ర్య పోరాటాన్ని మొదలుపెట్టాడు. పురాతన శాతవాహన వంశానికి చెందిన చక్రవర్తి శాతకర్ణి ఆధ్వర్యంలో శ్రీశైలం పాంతంలో శాతానికోట నిర్మించబడింది. ఆ కోటను ఆక్రమించుకున్న ముస్లింలు ఆ ప్రాంతంలో చెలరేగే హిందూ ప్రతిఘటనను రెండు సైన్యాల మధ్యన అణిచివేయడానికి ఆ కోటలో సైనిక శిబిరాన్ని ఏర్పరిచారు. కాని ఈ వ్యూహం గురించిన సమాచారాన్ని రెడ్డి మరియు నాయక్ మనుషులు సోమదేవుడికి అందించారు. శాతానికోట మీద రాత్రి సమయంలో మెరుపుదాడి చేసిన సోమదేవుడు  అక్కడి ముస్లిం సైన్యాన్ని ఓడించి తరిమేశాడు. ఆ తర్వాత కర్నూలు ప్రాంతంలో విస్తరించుకొని ఉన్న ముస్లిం దళాలను, వర్తక దండులను ధ్వంసం చేసి తదనంతర పోరాటాలకు అవసరమైన పునాదిని ఏర్పరచుకున్నాడు. ఆ తర్వాత ప్రథమంగా 7 కోటల యుద్దాన్ని మొదలుపెట్టాడు. మొసలిమడుగు, కందనవోలు, కల్వకొలను, ఈతగిరి మరియు గంగనేనికొండలను చేజిక్కించుకోవడం ద్వారా రెండు నదుల మధ్యనున్న ప్రాంతంలో ముస్లింల సరఫరా మార్గాలను, సమన్వయ అవకాశాలను ధ్వంసం చేశాడు. ఆధారాల ప్రకారం గంగనేనికొండ పోరాటంలో సోమదేవుడు స్వయంగా కోటగోడను ఎక్కి తాను ముందుండి ముస్లిం సైనిక శిబిరం మీద దాడిని నడిపించాడు. ఆ తర్వాత తనను అడ్డుకోవడానికి పంపబడిన ముస్లిం సైన్యాన్ని రాయచూరు వద్ద ఎదుర్కొని ఓడగొట్టి తురుష్కుల బారి నుండి రాయచూరుకు విముక్తి కల్పించాడు. కర్నూలుకు తిరిగి వెళ్తున్న సోమదేవుడిపై  గోసంగి నుండి సైన్యంతో వచ్చిన మజిర్ దాడి చేశాడు. కాని ఆ దాడిని తిప్పికొట్టిన సోమదేవుడు ముస్లిం సైన్యాలను కోటలోకి వెనక్కు తరిమేశాడు. కోటను ముట్టడించిన హిందువులు ఆ తర్వాత కోటలోకి దూసుకెళ్ళారు. మజిర్ తల నరికిన సోమదేవుడు కోటలోని చెరువుకి అధిదేవత అయిన అఘోర భైరవునికి ఆ తలను బలిగా సమర్పించాడు. అటు పిమ్మట, తుగ్లక్ వశమైన అనెగొంది కోటను తురుష్కుల బారి నుండి విడిపించడానికి ముందుకు సాగాడు. ఆ కోట గోడల పైకి రహస్యంగా ఎగబాకి తన సైన్యం కోటలొకి రావడానికి దారి చేసి కోటను ఆక్రమించుకున్నాడు. ఆపై తుగ్లక్ ప్రతినిధి నుండి ముద్గల్ కోటను చేజిక్కించుకొని ఆ పట్టణంలో ఉన్న ముస్లిం సైన్యాలను సంహరించాడు. మాలిక్ ముహమ్మద్ ని లక్ష్యంగా చేసుకొని పోరాటం మొదలుపెట్టిన సోమదేవుడికి చివరగా ఆ అవకాశం రానే వచ్చింది. కంపిలి నుండి ముందుకు వచ్చిన మాలిక్ ముహమ్మద్ సైన్యంతో ముఖాముఖి తలపడ్డాడు. అతని సైన్యం ముస్లిం దళాన్ని ఊచకోత కోసింది. అతని సైన్యం నుండి తప్పించుకొని ప్రాణాలతో బయటపడిన వారు చెల్లచెదరై రెడ్డి, వీరబల్లాల మరియు నాయక్ సైన్యాల చేతిలో బలైపోయారు. మాలిక్ ముహమ్మద్ కూడా బందీగా దొరికాడు. కంపిలి పై తన అధికారాన్ని వదులుకున్న మాలిక్ ముహమ్మద్ ని మూర్ఖంగా ఢిల్లి వెళ్ళనిచ్చాడు సోమదేవుడు. అయినప్పటికి, తన విజయాల అనంతరం సోమదేవుడు ఎక్కువ కాలం జీవించలేదు. కాని సోమదేవుడు నెలకొల్పిన ఆరవీడు వంశం ఆ తర్వాత తమ శౌర్య పరాక్రమాలతో అనేక యుద్దలలో విజయనగర ప్రభువులకు సేవలందించింది. చివరికి, కృష్ణదేవరాయల వంశ తదనంతరం ఆరవీడు వంశానికి చెందిన రామరాయలు విజయనగర పరిపాలకుడు అయ్యాడు.

ద్విపద బాలభాగవత గ్రంథం సోమదేవుడి చరిత్రని చెబుతుంది. ఆ గ్రంథంలో సోమదేవునికి ‘చతుర్దశ పుర నిషూదన ‘(14 కోటలను ధ్వంసం చేసినవాడు) బిరుదు కలదు. ఇంకా ఇలా చెబుతుంది : ” అతడు ఇంద్రుడి వలె గొప్ప శక్తిని కలవాడు. దుర్గమమైన ముస్లిం కోట గోడలను చేధించినవాడు”. అలాగే, సోమదేవుడు తన భార్య కమలాదేవి ద్వారా రాఘవేంద్రుడు అనే పుత్రుడిని పొందాడని ఉంది. రాఘవేంద్రుడు తన భార్య బాచలదేవి ద్వారా పిన్నభూపాల అనే పుత్రుడిని పొందాడు.

తుగ్లక్ మరియు ఖిల్జీలు హిందూ ధర్మాన్ని నాశనం చేయడానికి చేసిన ప్రయత్నాలను ప్రతిఘటించడానికి చేసిన పోరాటంలో శూరుడైన సోమదేవుడు ఆ విధంగా హిందువులను ముందుకు నడిపించాడు.

Translated from:

ప్రోలయ వేమారెడ్డి – హిందువుల స్వాతంత్ర్య పోరాటం

ఏం జరిగినా సరే హిందూ ధర్మం తట్టుకుంటుందని, తిరిగి పుంజుకునే శక్తి హిందూ ధర్మానికి ఉందని హిందువులు తరచూ చెబుతుంటారు. కాబట్టి హిందూ ధర్మం మీద ఎన్ని దాడులు జరిగినా పట్టించుకోనవసరం లేదని, ఎవరికి వారు తమ జీవితాలని చక్కదిద్దుకుంటే చాలని, ఏదో ఒక రకంగా, ఏదో ఒక అద్భుతం జరిగి హిందూ మతం తన ఉనికి కాపాడుకుంటుందనే భావన కలుగుతుంది. మరి విదేశీ శక్తులు విధ్వంసం చేస్తూ దోపిడీలలో మునిగి తేలుతుంటే మన అప్పటి పూర్వీకులు కూడా ఏమీ పట్టించుకోకుండా తమ జీవితాలని గడిపేశారా? చరిత్రని పరికిస్తే దానికి భిన్నమైన సమాధానం దొరుకుతుంది. సుమారు వేయి సంవత్సరాల పాటు ప్రతీ స్థాయిలో యుద్దాలు చేయటం ద్వారానే హిందూ ధర్మం తిరిగి పుంజుకొని నిలబడిందన్నది చరిత్ర ఇస్తున్న సాక్ష్యం. హిందూ సన్యాసులు మరియు యుద్దవీరులు కలగలసిన ప్రవాహమే ఈ సనాతన ధర్మం శతాబ్దాల తరబడి నిలదొక్కుకోవడానికి కారణం. సనాతన ధర్మాన్ని నిలబెట్టడానికి సల్పిన ఈ పోరు బహుశా ఈ భూ మండలం మొత్తం మీద జరిగిన యుద్దాలలో అతి సుదీర్ఘమైనది. ఏదో ఒక రూపంలో ఇప్పటికీ కొనసాగుతూనే ఉంది.

మనం ఈ రోజు హిందువులుగా ఉన్నామంటే దానికి కారణం పూర్వ కాలంలో ఎప్పుడో, ఎక్కడో, ఎవరో మన హిందూ జీవన విధానాన్ని కాపాడటానికి తన జీవితాన్ని త్యాగం చేయడం వలననే. కానీ మన దురదృష్టమేమిటంటే ఎవరెవరు తమ కోసం ఏఏ త్యాగాలు చేశారో తెలియని స్థితిలో నేటి హిందువులు బ్రతుకుతున్నారు. హిందూ చరిత్రలో చోటుచేసుకున్న త్యాగాలు, ధీరత్వాలు మరియు అసామాన్య సాహసాలను స్మరించుకోవడం, ఉత్సవంగా జరుపుకోవడం పక్కనపెట్టి కనీసం గుర్థుపెట్టుకోవడం కూడా జరగటం లేదు. హిందూ నాగరికత ప్రతి దిశలో, దశలో, అడుగులో మరియు ప్రతి పుటలో ఇప్పుడు మనం స్మరించుకోబోతున్న గాథ లాంటివి కోకొల్లలుగా ఉన్నాయి.

1311లో తెలంగాణ ప్రాంతాన్ని అల్లకల్లోలం చేయడానికి అల్లా-ఉద్-దీన్-ఖిల్జీ తన శతృభయంకర ఇస్లాం సైన్యాన్ని తన ప్రియుడు మరియు సైన్యాధ్యక్షుడు మాలిక్ కఫూర్ ఆధ్వర్యంలో పంపాడు. ఈ దండయాత్ర పరమ కిరాతకంగా జరిగింది. హిందూ క్షత్రీయ వంశాలైన కాకతీయులు, చాళుక్యులు మరియు చోళులు గొప్ప శౌర్యంతో పోరాడినప్పటికీ వరంగల్ చుట్టూ జరిగిన యుద్దాలలో ఓడిపోయి చెల్లాచెదరయ్యారు. బ్రతికి బట్టకట్టిన వాళ్ళు కొండపల్లి కోటలో ఆశ్రయం తీసుకొని మహమ్మదీయుల తుఫానును అడ్డుకునే ప్రయత్నం చేశారు.

కాని 1316లో అల్లా-ఉద్-దీన్ చనిపోవడం, గుజరాత్ లో తిరుగుబాటు వలన ఢిల్లీలో గందరగోళ పరిస్థితులు ఏర్పడటం వలన మహమ్మదీయులు తెలంగాణ మీద తమ పట్టును స్థిరపరచుకోలేకపోయారు. దీని ఫలితంగా తీవ్రమైన ప్రాంతీయ అస్థిరత్వం ఏర్పడి ప్రతాపరుద్రుని నాయకత్వంలో కాకతీయులు తిరిగి తమ అధికారాన్ని స్థాపించుకోవడం మొదలుపెట్టారు. ఆఫ్ఘనిస్తాన్ నుండి వచ్చిన అనుభవఙ్ఞుడైన ఘాజీ అల్ మాలిక్ తుగ్లక్ ఢిల్లీలో మహమ్మదీయుల పరిస్థితిని చక్కదిద్దిన తర్వాత భారత ద్వీపకల్పంలో జరుగుతున్న జీహాద్ యుద్ధాన్ని ఒక క్రమ పద్దతికి తీసుకురావాలని నిర్ణయించాడు.

దక్షిణ భారతదేశంలో దృఢమైన తీవ్రతతో జీహాద్ కార్యక్రమాన్ని పూర్తి చేయడానికి సమర్ధుడైన తన వారసుడు మొహమ్మద్ బిన్ తుగ్లక్ ను పంపించాడు. పూణే, దేవగిరి, తెలంగాణ మరియు తొండైమండలాల పై దండయాత్రలకు పూర్తి ప్రణాళికలు రచించిన తుగ్లక్ 1321 నుండి వాటిని అమలుపరచడం మొదలుపెట్టాడు. నాగనాయకుడి చేత వీరోచితంగా రక్షించబడిన పూణాలోని కొండన కోటను ఒక సంవత్సర కాలంలో వశం చేసుకున్న తుగ్లక్ ఆ తర్వాత దేవగిరిని స్వాధీనం చేసుకొని ఆగ్నేయం దిశగా సాగి 1322లో తెలంగాణను చేరుకున్నాడు.

దేవగిరి, ఢిల్లీల నుండి నిరంతరాయంగా అందుతున్న సహకారంతో మహమ్మదీయ సైన్యాలు  సుదీర్ఘంగా, భీకరంగా జరిగిన ముఖాముఖి పోరులో ప్రతాపరుద్రుడి కాకతీయ సైన్యాలను ఓడించారు.

రాజమహేంద్రవరం కోటను నలుదిక్కుల నుండి భారీ ఇస్లాం సైన్యాలు చుట్టుముట్టి దాడి చేయడంతో వారు రక్షణలో పడిపోయారు. వారు ఆరు నెలలపాటు కోటను కాచుకున్నప్పటికీ చివరికి మహమ్మదీయ సైన్యాలు కోటలోకి ప్రవేశించి కోటను రక్షిస్తున్న వారందరిని ఊచకోత కోశారు. ప్రతాపరుద్రుడిని మరియు అతని కుటుంబాన్ని పట్టుకొని ఢిల్లీకి పంపారు. కానీ ఢిల్లీకి చేరితే ఇస్లాం మతంలోకి మారవలసిన అగత్యం పడుతుంది కాబట్టి అందుకు బదులు ప్రతాపరుద్రుడు తనను తానే చంపుకున్నాడు. చాళుక్యులు నిర్మించిన ఘనమైన శ్రీ వేణుగోపాలస్వామి దేవాలయాన్ని కూల్చిన తుగ్లక్ ఆ శిధిలాలతోనే మసీదును నిర్మించాడు. దీనితో తెలంగాణలో క్షత్రీయుల ఉనికి పోయి ఇస్లాం సైన్యాలు ఆ భూమిని భయోత్పాతానికి గురిచేశాయి.

1325లో ధర్మ రక్షణను నిర్వహించే బాధ్యతను శూద్ర యుద్దవీరుడైన ప్రోలయ వేమారెడ్డి తన భుజానికి ఎత్తుకున్నాడు. ఒక స్థానిక దండనాయకుని కుమారుడైన వేమారెడ్డి ‘శ్రీ మహావిష్ణువు పాదాల నుండి ఉద్భవించిన నాలుగవ వర్ణమైన శూద్రులలో తాను ఒకడిగా’, క్షత్రీయుల తర్వాత బ్రాహ్మణులు మరియు అగ్రహారాల రక్షణార్థం ఈ భూమి మీద నుండి తురుష్కుల పీడ విరగడ చేయడానికి సంకల్పించిన వ్యక్తిగా తనను తాను  వర్ణించుకున్నాడు.

యుద్ధ దేవుడైన కుమారస్వామి మరియు తన నాలుగవ వర్ణం లాగానే శ్రీ మహావిష్ణువు పాదాల నుండి పుట్టిన తన ఇంటి దేవత గంగమ్మల నుండి స్ఫూర్తి పొందిన వేమారెడ్డి ధ్వంసమైన ఆయా ప్రాంతాల నుండి సమీకరించిన రైతులు, కాపరులతో ఒక పెద్ద సైన్యాన్ని తయారుచేశాడు.పశువుల కోసం జరిగే ఘర్షణలలో ఎప్పటి నుండో ఆరితేరిన ఆయన వంశం ఆకస్మికంగా దాడి చేసి నష్టం కలిగించి పారిపోయే(గెరిల్లా) యుద్ధతంత్ర పద్దతులలో అపార నైపుణ్యాన్ని పెంపొందించుకున్నారు. ప్రొలయ వేమరెడ్డి ఇతర ప్రముఖ స్థానిక యుద్ధవీరులైన ప్రోలయ నాయకుడు మరియు కాపయ నాయకులతో చేతులు కలిపాడు. వారు సుమారు 75 మంది స్థానిక యుద్ధవీరులు మరియు బలం కలిగిన వ్యక్తులతో కలిసి ఒక కూటమిని ఏర్పరిచారు. అద్దంకి వద్ద తన హిందూ సైన్యాన్ని సమీకరించిన వేమారెడ్డి తుగ్లక్ సైన్యాల మీదకు దండయాత్ర మొదలుపెట్టాడు.

ఈ యుద్ధంలో జీవసంబంధ యుద్ధతంత్రాన్ని వాడిన రెడ్లు మహమ్మదీయ సైన్యాల వద్దకు ప్రవహిస్తున్న నీళ్ళలో మురికి నీటిని కలిపి కాలుష్యం చేశారు. ఈ నీటిని సేవించిన తుగ్లక్ సైన్యానం తీవ్ర విరేచనాల బారిన పడి క్షీణించిపోయింది. స్వయంగా తుగ్లక్ అనారోగ్యం పాలయ్యి తిరుగుముఖం పట్టాడు. ముస్లింలు ఈ విధంగా అల్లకల్లోలంలో ఉండగా వారి మీద పడిన హిందూ సైన్యం వరంగల్ శివారులలో జరిగిన ముఖాముఖి పోరులో మిగిలిన వారిని నలిపేసి పని పూర్తి చేసింది. తుగ్లక్ సైన్యం వదిలివెళ్ళినా హిందూ పరిపాలనను తిరిగి స్థాపించడానికి స్థానిక ముస్లిం ఆమిర్లు మరియు ముస్లిం వర్తకులు అడ్డం అవుతారని వేమారెడ్డి అర్థం చేసుకున్నాడు. వరుస దాడులతో వారి వర్తక వ్యవస్థలను, చిన్న సైనిక దండులను మరియు ఆ భూప్రాంతమంతా విస్తరించుకున్న ఇస్లామిక్ ఆయుధగారాలను ధ్వంసం చేసి నిర్మూలించాడు. ముస్లిం సైన్యాల కేంద్ర స్థానమైన దేవగిరి నుండి జరుగుతున్న దాడులను కాచుకోవడం ద్వారా వీరభల్లాల ఈ ప్రక్రియలో హిందూ కూటమికి సహాయపడ్డాడు.

1335లో తెలంగాణాలో హిందూ పునరుత్థానాన్ని నిర్మూలించడానికి మక్బూల్ ఇక్బాల్ ఆధ్వర్యంలో ఒక పెద్ద సైన్యాన్ని ముహమ్మద్ బిన్ తుగ్లక్ పంపాడు. కాని వీర భల్లాల పంపిన సహాయక సైన్యాలతో కూడిన రెడ్డి మరియు నాయక్ సైన్యాలు ఆ యుద్ధక్షేత్రంలో 15 మంది ముస్లిం ఆమిర్లను చంపేసి తుగ్లక్ సైన్యాలను ఘోరంగా ఓడించాయి. ఇక్బాల్ మరియు అతని సైన్యాన్ని వేమరెడ్డి వెంబడించగా వారు వరంగల్ కోటలోకి పారిపొయి తల దాచుకోగా కాపయ నాయకుడు కోటను తన సైన్యాలతో ముంచెత్తాడు.

ఆ తర్వాత వేమారెడ్డి కొండవీడు కోట మీదకు తన సైన్యాలతో దండెత్తి ముఖ్య సేనానాయకుడు మాలిక్ గుర్జార్ని వధించాడు. ఆ తర్వాత జరిగిన ముఖాముఖి పోరులలో నిడదవోలు, ఉండి మరియు పిఠాపురాలను విడిపించాడు. ఆ తర్వాత తొండైమండలం పై చేసిన దాడిలో ఒక వైపు స్వయంగా సుల్తానుతో వీరభల్లాల తలపడుతుండగా జలాల్-ఉద్-దిన్ షా సైన్యాన్ని వేమారెడ్డి ఊచకోత కోయించాడు.

కాని, మదురై మరియు ఢిల్లీ సుల్తానులతో సుదీర్ఘంగా జరిగిన యుద్ధంలో వీరభల్లాల చివరికి ముస్లింల చేతికి చిక్కాడు. ఆయన బ్రతికి ఉండగానే ఆయన చర్మాన్ని ఒలిచి మదురై గోడకు ఆ ఎండు చర్మాన్ని వేలాడదీశారు(ఆ తర్వాతి కాలంలో ఇబిన్ బట్టూటా దీన్ని చూశాడు). అయినా భయపడని వేమారెడ్డి బెల్లంకొండ, వినుకొండ మరియు నాగార్జునకొండ కోటలలో ఉన్న ముస్లిం ఆయుధగారాల మీద వరుస దాడులు చేసి వాటిని రక్షిస్తున్న వారిని తెగనరికి వాటిని స్వాధీనం చేసుకున్నాడు.

కొండవీడు కోట మీద తన పతాకాన్ని ఎగురవేసి తనను తాను రాజుగా ప్రకటించుకున్నాడు. ఆయన శాసనాలలో ప్రకటనలు :

” దుష్టులైన తురుష్క రాజుల చేత తీసుకుపోబడిన బ్రాహ్మణ అగ్రహారాలను నేను పునఃనిర్మించాను”. ” తురుష్కులతో నిండిన సముద్రానికి నేను అగస్త్యుడి వంటి వాడిని”.

శ్రీశైల రుద్ర దేవాలయానికి మరమ్మత్తులు చేయించడంతో పాటుగా కొండ మీద వున్న దేవాలయం నుండి కింద వున్న కృష్ణా నది వరకు మెట్ల వరుస నిర్మించి ధర్మాన్ని తిరిగి స్థాపించాడు. అహోబిళంలో విష్ణువు దేవాలయానికి మరమ్మత్తులు చేయించాడు. వేమారెడ్డి ధర్మాన్ని కాపాడటం వలన స్థానిక సాహిత్యం,కళలూ తిరిగి పుంజుకున్నాయి. ముఖ్యంగా వత్స భార్గవ భ్రాహ్మణుడైన ఎఱ్రాప్రగడ(ఎర్రన) ఆధ్వర్యంలో సాహిత్యం తిరిగి పుంజుకుంది.ఆయన రచించిన రామాయణం ఒక కళాఖండం. యుద్దలలో ముస్లింల నుండి తాను పొందిన మహిళల కోసం వేమారెడ్డి కొండవీడులో అంతఃపురాన్ని నిర్మించాడు. తర్వాతి రెడ్డి రాజుల విలాసమందిరంగా ఇది కొనసాగింది.

ఆయన వారసుడు అనవేమారెడ్డి ఇస్లాం సైన్యాలకు వ్యతిరేకంగా పోరును కొనసాగించాడు. రాజమహేంద్రవరాన్ని విడిపించి అక్కడ హిందూ మందిరం స్థానంలో నిర్మించిన మజర్ని కూల్చివేయడంతో మొదలుపెట్టాడు. ఒక చిన్న దండుతో కోరుకొండ కోటను ఎక్కి అక్కడ ఉన్న ముస్లిం సైనికశిబిరాం నుండి కోటను విడిపించాడు. ఆ తర్వాత సింహాచలం కోటను మరియు కొన్ని కలింగ రాజ్య భాగాలను ఆక్రమించుకున్నాడు. తన శాసనంలో ఇలా ప్రకటించాడు : ” నాలుగవ వర్ణపు శూద్ర వీరుడనైన నేను తురుష్క సమూహాలను సంహరించి ఈ సభలో పండితులైన బ్రాహ్మణులను పోగుచేశాను”. శ్రీశైలం గుడిలో వీరశిరోమండపాన్ని నిర్మించాడు. తర్వాతి కాలంలో మరో ఇద్దరు గొప్ప హిందూ వీరులు కృష్ణదేవరాయలు మరియు శివాజీలు కూడా శ్రీశైల మందిరానికి మరమ్మత్తులు చేయించారు.

ఖిల్జీ-తుగ్లక్ కాలాల తర్వాత స్థానికంగా జరిగిన అనేక హిందూ ప్రతిఘటన చరిత్రలలో మనం మరచిన గాథలు కోకొల్లలు. అందులో తెలుగు నేల విమోచన పోరాటం కూడా ఒకటి.

Translated from: